Көп уақыт бір нәрсені уайымдай берсең, ақыры уайымдап шаршайды екенсің. Бір адамды сағына берсең, күте берсең, бір өзгеріс болады ау деп үміттене берсең, бүгін емес, ертеңнің келуін асықтырсаң – өмір зымырап өте береді, ал сен сол қалпы рухани комада жата бересің. Одан да жалығасың, ол да бір күні мазаңды алады, ап ауыр жүктен арылғың келеді. Физикалық тұрғыда өзіңді зілдей ауыр бетон плитаның астында жатқандай сезінесің. БОЛДЫ! 
Міне, ақырындап комадан шыға бастаған сияқтымын. Жаңа оянған адам ұқсап, көзімнің алдында бәрі бұлдырап тұр. Қайда жүру керек, қандай мақсат қою  керек, қандай армандар ойлап табу керек, кімге арқа сүйеп, кіммен бірге болашаққа тіке қарау керек деген сияқты ойлар пайда болды. Жүрісім әлсіз, армандар алақандай ғана, тірек – ноль. Бірақ, тірек болғысы келетіндей адам бар сияқты. Оны уақыт көрсетеді. АЛЛА біледі, алдымда не күтіп тұрғанын.
Мынаны жылайын деп жазып отырған жоқпын. Ішімдегіні тарқатып, шамалы жеңілдеп қалайын дегенім ғой. Әйтпесе, жылайтындай жас та қалмады. Тек өкініш бар… Бірақ,ол тек АЛЛАға аян. Адамға оны түсіну үшін менің орнымда болу керек, әйтпесе, ұғу тіпті мүмкін емес.
Біраз нәрсе жоспарымда тұр, соларды іске асыру керек еді… Бұйырса соған көшетін шығармын.
 
З.Ы. Керекинфоға жазабайтын шығармын енді. Бір түрлі жат сезініп қалыдм. Ювижнге тіркелдім.  

One response »

  1. 12aikon1986 says:

    Уақыт бәрін емдейді екен…

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s