Сәлем, сәлем!

Осы апта қазақ блоггерлерінің арасында жемісті болды. Көптеген қызық материалдар жарияланған болатын. Соның ішінде “Мөлдірім менің” атты жазба (блоггер есімін ұмыттым, кешір)), Өркеннің кіші қажылыққа атанғаны туралы жазбасы, Тотының ақын ағадан алған сыйы жайлы энтри, Бекболат ағамыздың “тазалық” туралы жазған жазбасы және өзге де қызықты және мәнді жазбалар болды.

Бірақ, бәрінен бұры маған ерекше әсер еткен, апталық көңіл күйіме дөп келген жазба Қалдықыз құрбымның “жылаған  жүрек” жазбасы. Осындай жазбаның арқасында өмірдің мәні өмірдің өзі екені еске түседі. Қалғанның бәрі фон ғана, деккорациялар. Өмір болмаса сүйгенің кімге керек, жылағаның, қиналғаның, қуанғаның… бәрі бос.

Өмірлеріміз ұзақ болсын, мәнді болсын. Әр бір сәттің мәні мен құнын сезініп жүрейік.

Рахмет саған, Құрбыжан)

4 responses »

  1. Kaldykyz says:

    Рахмет, абыройлы болып қалдым ғо мына жазбаңды оқып :)))
    Ал жазбам расында да ойлантты өзімді де, тірі тұрып қоштасқан жақсы екен, өлім айырмасын :((

  2. Ағатай says:

    иә жақсы келісем ))

  3. Озін де кереметсін, Калдыкызда керемет, жалғыз ол жазба емес, барлык жазбаларын да керемет!!!!! Калдыкыз куттыктаймын!!!

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s