“мен бүгін көп іштім, көп іштім….
мас болдым шараптың балына.
ойлауға, сөйлеуге жоқ күшім,
сөйлемей құй, досым, тағы да!

несіне оны енді аяйсың?
сыйласаң – малындыр шарапқа!
бәрін ал! қай затты қалайсың?
шарапты аяма бірақ та!!!

шат көңіл, беймаза өмірім,
ән салып тұрғандай бар әлем!
ең жақын туыстай көріндің.
жақының кім десе? сен дер ем!

жұбайым бар еді бір кезде,
осы ма тағдырдың тәлкегі?
ұқпады… жоқ болды бір лезде,
сен болмай жақыным кім енді?

“маскүнем,маскүнем”-дейді ел,
мен бірақ маскүнем емеспін!
шарапты тастардай бар жігер!
сол себеп маскүнем демессің!”….

….сол күннен екі жыл өтеді.

өткенді, кеткенді су алып.
“маскүнем емесің” кешегі,
арақтан өліпті уланып.

One response »

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s