білемін, мына ғажап ғаламат жер бетінде

жүрсің сен!

жарық күн нұрын төгіп келбетіңе

сәулесімен аймалайды ұялмастан

батар кезде жүзіңді қиалмастан

баяу ғана  сіңеді жер шетіне.

Сен мені мүлдем-мүлдем танымайсың!

Іздемейсің, сарғайып сағынбайсың

жүрмейсің мені аңсап, көктен тілеп

соқпайды мен деп және сендік жүрек!

Бірақ барсың, сеземін, бағымдайсың.

Арманымсың, тәттісі қиялымның!

Көңіліме көктемін жияды мың

ең нәзік, ең әдемі ақ гұлдерін,

Тек қана көктеміммен сен келмедің

сол себеп қала берді тарқамай мұң….

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s