Қорқамын.

Жамандардың сөзінен

өзінен де.

Бола қалсам көз ілген

сені көрем. Шошып тұрып,

бәле іздеп өзімнен

кезіп кетем көшелерді. Боз інген

секілденіп іздеп жүрген ботасын.

Ал сен болсаң тәтті ұйқыда жатасың.

Жүрегімнің қарлыққанша дауысы

Шақырамын. Сосын күн де батар шын.

Бір бөлмеге тұтқын болып қамалып

Жұмыр басқа ойлар кіріп тым алып

Жылатады, жұбатады . үндеместен жатамын.

Тағы еніп түстеріме сан қилы,

Қиялымда алма ағаштар аңқиды

Сен де, гүл де, бәрі барі қиялға

Айтшы қалай кеп сиыйды?

Қаладағы сұр аспан да ән-күйді

Біледі екен. Көктем сайын шалқиды.

Тек көктемі қысқарыпты өткеннен,

Сен мен үшін 4 айы бар көктем ең

4-айды сұрап алғам көктен мен.

Сен мен үшін тарқамайтын өкпем ең

Сол үшін де оралмасқа кеткен ең…..

4 responses »

  1. Farid says:

    very touchin’ as always, i thought this blog is dead, just hopped in suddenly, glad to see you alive sister🙂

  2. Жылама says:

    Жылама жаным
    Кіналамағын
    Тағдырыңды сенің мұңды еткен
    Жылама жаным атады таңың
    Сенің де келер бір көктемің

    Ринат ақын

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s