Сағыныштың салмағы ауыр қара тасы жүрегімді езіп тастады. Жылайын десем, жас құрғыр бітіп қалған секілді. Әлде жанарым жас-маржанын сақтап жүр ме? Мүмкін қуаныштан жылайтын сәтте, ағып түсуруге дайындап қойған шығар. Ол жағы маған қазірше беймәлім. Анық нәрсе біреу-мен сені сағындым.  Сағынышымды қалай білдірерімді білмеймін. Мүмкін суретші болсам, күзден сары-алтын түс бояуларын сұрап тұрып, сағынышымды қағаз бетіне түсірер ме едім? Әлде композитор болсам, онда жауынның үнінен, бұлақтың сыңғырынан, бұлбұлдың әнінен құралған, естіген жанды елітіп әкететін күй жазар ма едім? Өкінішке орай меннен не суретші, не композитор шықпайды, сол себеп сағынышым ішімде ғана қалады. Оны еш бір жан көрмейді, тіпті сенің өзің оның қандай екенін білмей өтесің… солай болғаны жақсы да шығар….

11 responses »

  1. 12aikon1986 says:

    Тағы да сағыныш…

  2. Boken says:

    Kozime jas keledi menin jagdaiymdy dal surettegen eken:-(

  3. Зухруша says:

    Қойын дәптерге құпия жазып өзгелер оны оқыса дейміз…

  4. Ақзере says:

    Сағынышым сенгісіз, шала шабыт жыр түрі…

  5. Ansar says:

    Қолдан ұшырып алған құстың бәрі бақыт құсы емес екен.

  6. Gastarbaiter says:

    Мына жазбаңды адекватты қабылдап тиісті бағасын беруге менің азғындалған санам уже жарамайды екен

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s